Bij de transitie van papier naar digitaal wordt de factor ‘mens’ nogal eens vergeten. Uitgevers zitten soms opgescheept met duur personeel dat die transitie helemaal niet wil of kan maken. Denk aan de – inmiddels door de actualiteit ingehaalde – scheiding van de internet- en krantenredactie bij De Persgroep in 2011, waar de productie voor het internet – volgens een direct betrokkene – werd ‘gehinderd door mensen die het web niet kennen en willen kennen’.
 
Het is zaak om digital natives binnen te halen, voor wie vernieuwing geen ongewenst project is, maar de dagelijkse gang van zaken. Mensen zoals Nalden, die op het Mediafacts Uitgeverscongres 2013 zijn visie op de uitgeefwereld geeft.
 
Nalden stond aan de wieg van meerdere succesvolle internetdiensten en –bedrijven. Toch is hij absoluut geen IT-expert. Het is gewoon een ondernemende jongen van deze tijd, die met meer dan één been in de digitale wereld staat, aanvoelt wat er online toe doet en die er – samen met anderen – voor zorgt dat er mooie dingen gebeuren.
 

Iedere uitgever een paar Naldens

Eigenlijk zou iedere uitgever een paar Naldens in huis moeten halen om succesvolle digitale producten en diensten te ontwikkelen. Vreemd genoeg vind je in vacatures op dit gebied juist keiharde eisen: je moet dit en dat softwarepakket kennen, ten minste drie jaar ervaring hebben met cms X en vijf jaar in dezelfde soort functie hebben gewerkt. Die eisen hebben ook met de crisis te maken. Met acht procent (geregistreerde) werkloosheid is er sprake van een echte werkgeversmarkt: er is altijd wel iemand die exact aan uw zelfbedachte eisen voldoet.
 
Toch adviseer ik om de recruitmentfocus te verleggen naar ‘zachtere’ eisen. Digital natives kenmerken zich niet door strak ingekaderde expertise, maar door flexibiliteit, veelzijdigheid en leren on the go. Aan nieuwe technieken passen zij zich razendsnel aan, want er is geen probleem waarvan de oplossing niet via Google te vinden is.
 
Digital natives kunnen allerlei problemen snel oplossen door bijvoorbeeld zelf wat in de html van uw sites te rommelen. En u kunt hen raadplegen voordat u halsoverkop nieuwe digitale projecten uitbesteedt. Zo bestaan er bedrijven die voor veel geld toch al weinig waarde toevoegende tweets streamen tijdens evenementen. Geloof me: dat bleke webredacteurtje dat voor een appel en een ei voor u werkt, kan dat ook, en waarschijnlijk
beter.

Natuurlijk, u moet de mogelijkheden van digital natives ook weer niet overschatten: in bestaande html rommelen is wat anders dan professionele websites maken. Laat dat dus vooral over aan de specialisten. Maar als u nieuwe vaste medewerkers zoekt, moet u de digitale allrounders hebben.

Zij moeten zich niet geremd voelen door een onwetende baas. Misschien wordt het wel tijd om uw online manager, die u in het vorige decennium wegpromoveerde naar een toen minder belangrijke post, ook eens aan een kritisch functioneringsgesprek te onderwerpen… En te vervangen door een digital native. De managementkennis die laatstgenoemde ontbeert zoekt hij dan wel op via Google.

Janssen: “In de masterclass verwerk ik de resultaten van pan-europees onderzoek naar innovatie binnen media-organisaties als Axel Springer en Schibsted; organisaties die gelijktijdig de traditionele business optimaliseren en digitale media rendabel laten groeien. Dit vul ik aan met concrete consultancy-ervaringen met – en kennis over Europese uitgevers.”

Janssen zal in de Nyenrode masterclass de volgende statements uitwerken

- Er is geen Heilige Graal der businessmodellen. In hun portfolio hebben uitgevers meerdere businessmodellen tegelijkertijd nodig;
- Groei komt uit nieuwe of internationale (niche)markten, maar journalistiek laat zich niet exporteren;

- Innovatie is een gestructureerd proces,creativiteit is slechts een bijzaak;

- Succes of mislukking: het ligt nooit aan de CEO alleen, maar ook aan de commissarissen en het bredere echelon dat de directie omgeeft;

- Radicale innovaties ontstaan nooit in mediabedrijven (en hoe dat komt);

- Bij innovatie heb je alom partnerships nodig.

Over Richard Janssen

Bijna 9.000 boeren geven via Boerderij Connect vrijwillig hun data prijs, in de woorden van De Mönnink ‘een prachtige customer lock on’. “De redactie van Boerderij produceert relevante content waarmee discussies worden gevoed en aangejaagd. Hiermee hebben we een prachtig platform waarmee we adverteerders kunnen verbinden met audiences”, aldus De Mönnink in een video-interview met Wim Danhof, hoofdredacteur van Mediafacts.
 
Tijdens het Mediafacts Uitgeverscongres op 12 juni houdt Peter de Mönnink – één van de absolute toppers in de Nederlandse uitgeefwereld – een lezing over hoe Reed Business Media groeit in omzet en winst, terwijl de uitgeefsector krimpt. Met dit video-interview van zes minuten, wordt alvast een tipje van de sluier opgelicht. U kunt zich hier aanmelden voor het congres.
 

McPheters is directeur van iMonitor, een wereldwijd app tracking  en rating systeem dat na drie jaar iPad meer dan 10.000 uitgeef apps door de molen heeft gehaald. Haar kernboodschap: “De beste apps herdefiniëren het merk.”
 
Criteria iMonitor
iMonitor beoordeelt apps van uitgevers op aspecten als inhoud, design, functionaliteit, navigeerbaarheid / gebruikersgemak en beleving, waarin verrijkte content een belangrijke rol speelt. Ook de duurzaamheid van het tablet publishing businessmodel wordt in iMonitor beoordeeld.
 
Vorig jaar april, op een congres van WoodWing in Amsterdam, meldde McPheters al de trend dat uitgevers hun apps eenvoudiger maakten door minder audio en video toe te passen of zelfs door simpele PDF’s van een papieren uitgave over de schutting naar de tablet te gooien. Een dergelijke trend zagen we in Nederland bijvoorbeeld bij de Sanoma-apps van Autoweek en Viva.
 
Aanvankelijke euforie
In Londen maakte Mc Pheters bekend dat deze ontwikkeling wereldwijd heeft doorgezet, en niet zo’n beetje ook. iMonitor beoordeelt apps op een schaal van 0 tot 15. De gemiddelde kwaliteit van alle 10.000 beoordeelde uitgeef apps daalde tussen april 2010 en december 2012 van 10,5 naar 8,1: een daling van 30%, zo toonde ze aan de hand van een grafiek. Daaruit bleek ook dat het gemiddelde niveau van uitgeef apps het hoogst was in het begin, kort na de lancering van de iPad. Veel uitgevers zagen in tablet apps toen nog de mogelijke redding van hun online businessmodel.
 
Met de tablet terug op aarde
Met name dagbladenuitgevers zorgden toen – hoewel niet in Nederland – voor positieve opschudding. Het gemiddelde niveau van hun tablet apps lag in april 2010 op 11,5. Maar in december 2012 werd de 8 niet eens meer gehaald. De kwaliteit van de tablet apps van magazines daalde in dezelfde periode vanuit een veel minder ambitieus startniveau (8,6) met een half punt naar 8,1.
Kennelijk hebben veel uitgevers hun aanvankelijke hoop opgegeven dat ze (snel) serieus aan tablet publishing gingen verdienen; vervolgens zijn ze gaan snijden in de torenhoge kosten van hun verrijkte, speciaal voor de tablet ontworpen apps.
 
Verbijstering bij McPheters
“Ik ben eerlijk gezegd verbijsterd dat uitgeef apps gemiddeld slechter in plaats van beter zouden worden”, zo erkende Rebecca McPheters na haar lezing tegenover Mediafacts.
Uitgevers vinden het – niet verwonderlijk – steeds moeilijker om in bijvoorbeeld een overvolle app store met hun apps op te vallen. “Maar het helpt dan bepaald niet om je apps te versoberen tot PDF’s van een papieren uitgave. De beste apps herdefiniëren het uitgeefmerk en bieden gebruikers de superieure contentbeleving die de tablet als medium mogelijk maakt. Uit ons onderzoek blijkt ook dat kwaliteit veruit de belangrijkste factor is die het gebruik van uitgeef apps bevordert.“
 
Waarom The Daily toch faalde
Maar waarom is het ronkende The Daily project van Rupert Murdoch dan alweer ten grave gedragen, als een verrijkte, tablet optimized krant? McPheters: “The Daily scoorde inderdaad hoog in iMonitor, heel jammer dat de stekker eruit is gehaald. Een groot nadeel was dat The Daily uit het niets is ontstaan, in plaats van uit een sterk, bestaand nieuwsmerk zoals een New York Times of Washington Post. Hierdoor is voor veel mensen onbekend gebleven dat deze tabletkrant überhaupt bestond.”
 
Wat hierin ook niet meehielp, zo voegde congresvoorzitter Stig Nordqvist tijdens Digital Media Europe toe, was een bijna totale veronachtzaming door Rupert Murdoch van het belang van marketing: in het eerste jaar had The Daily één marketeer tegenover honderd journalisten op de loonlijst.
 
Iedereen wacht op elkaar
In de komende printeditie van Mediafacts staat een veel uitgebreider verslag van de lezing van Rebecca McPheters over tablet publishing. Daarin gaat ze onder meer in op een merkwaardige constatering: enerzijds worden advertenties op de tablet gemiddeld veel vaker en langer bekeken dan op het web of in papieren magazines, terwijl uit iMonitor anderzijds blijkt dat het aantal adverteerders dat kiest voor rich media tablet advertising, dalend is.
 
Terwijl adverteerders kennelijk wachten op meer bereik op de tablet, wachten uitgevers op meer tabletadverteerders, wiens inkomsten ze hard nodig hebben om de verrijkte magazines en kranten te maken die volgens McPheters het gebruik en bereik weer kunnen aanjagen. Zo lijkt iedereen op elkaar te wachten, maar de hype cycle van Gartner biedt perspectief: daarin maken innovaties na aanvankelijke euforie een periode van desillusie mee, om uiteindelijk toe te groeien naar volwassenheid.
 
Future plc: hoge omzetten in tablet publishing
Tablet publishing is één van de onderwerpen die op het Mediafacts Uitgeverscongres aan bod komt. CEO Mark Wood van de Britse special interest uitgeverij Future plc zal 12 juni uitleggen hoe zijn bedrijf wereldwijd recordomzetten boekt met de tablet apps van haar verschillende magazinemerken. En, Rebecca McPheters lijkt gelijk te hebben: veel van deze apps hebben een tablet optimized design en zijn verrijkt met audio en video.

Tijdens het Mediafacts Uitgeverscongres op 12 juni zal Nalden bezoekers eerst ‘de wereld van Nalden’ laten beleven: een schets van hoe hij – altijd connected en handige tools gebruikend – media consumeert. Hij heeft geen TV en de krant leest hij niet, hoewel hij laatst zowaar een abonnement nam op de NRC reader app; ook Nalden heeft behoefte aan serendipiteit, naast alles wat hij via sociale media en proactieve browsing naar zich toe haalt.
 
In dialoog met Ronnie Overgoor en het publiek
“Ik ben niet de enige die media op een dergelijke manier consumeert, en de markt van digital natives groeit natuurlijk. De vraag die uitgevers zich moeten stellen is: hoe ga je die nieuwe behoefte faciliteren?” Daarover gaat Nalden vervolgens een half uur in gesprek met dagvoorzitter Ronnie Overgoor; ook het publiek kan de discussie voeden.
 
Van blogger tot media-entrepreneur
Tien jaar lang blogte Nalden over alles wat hem lief was, en met succes. Ondertussen richtte hij de snelgroeiende filesharing service WeTransfer op, en het creatieve bedrijf Present Plus. Met het bloggersbestaan is hij gestopt, om zich helemaal te storten op de internationale uitbouw van WeTransfer.com, en het bedenken en maken van nieuwe dingen met Present Plus.
 
Free-mium werkt!
Nalden gelooft in free-mium businessmodellen: met gratis online content of diensten tractie creëren, om vervolgens daaromheen klanten te verleiden tot het afnemen van betaalde extra’s. Hij heeft weinig op met bijvoorbeeld de betaalmuren waarachter steeds meer uitgevers hun online content wegstoppen.
 
“Ik zie content als water. Het moet vrij beschikbaar zijn voor iedereen. De vraag is: wat doe je eromheen? Hoe bouw je merken op waarmee mensen affiniteit hebben, en waaraan ze geld willen uitgeven? Hoe kan je dus communities laten betalen voor extra’s, zoals toegankelijkheid, heel speciale content, of events. Mijn blog is een mooi voorbeeld: door gratis content te delen, is er zó veel meer op mijn pad gekomen! Het enige wat ik met nalden.net deed was het blootstellen van doelgroepen aan commerciële beelden die in dit geval – omdat het immers mijn blog was – moesten passen bij mijn identiteit en voorkeuren. Dit businessmodel is geplot naar wetransfer.com. Bovendien hebben we bij WeTransfer de aanvullende wensen van heavy users in kaart gebracht. De meest ‘gewenste wensen’ hebben we gerealiseerd in een betaalde WeTransfer Plus propositie. Twee jaar draaide WeTransfer break even, nu maken we winst en hebben we maandelijks 14 miljoen actieve gebruikers, terwijl we de Amerikaanse markt nog nauwelijks hebben aangeraakt.”
 
Leren van de muziekindustrie
Uitgevers beschikken volgens Nalden over een aantal assets die ze veel beter zouden moeten benutten. “Ze beschikken over heel veel content en over heel veel data. Weet je hoeveel blogs er zijn die content nodig hebben? Waarom creëren uitgevers geen api’s? En waarom doen ze zo weinig met hun data? Dat is het nieuwe goud! Op het congres zal ik ook de link met de muziekindustrie leggen: uitgevers moeten zich richten op co-creatie, in plaats van zich elitair op te stellen en een verouderd businessmodel zo lang mogelijk uit te melken.”
 
Het congres in bullet points
Nalden gaat 12 juni veel uitgebreider op bovengenoemde onderwerpen in tijdens het Mediafacts Uitgeverscongres, in de Brabanthallen in Den Bosch. Het congresthema luidt: ‘Driving innovation in media: het uitgeven opnieuw uitvinden.’  Onder meer de volgende onderwerpen komen aan bod:

- Hoe snel minder omzetafhankelijk worden van het gewonde oorlogspaard ‘print publishing;
- Hoe meer rendement halen uit online publishing;
- Kansrijke opties voor businessmodelverbreding;
- Hoe Big Data via audience engagement kan leiden tot een hogere salesomzet;
- What’s next in tablet publishing;
- De zin en onzin van paywalls.

 
Toegangsprijs en Aanmelding
De toegangsprijs is dit jaar bijzonder laag. Schrijft u zich snel in, dan profiteert u ook nog eens (tot 17 april) van 100 euro vroegboekkorting! Eerst meer informatie? Klik hier.

Wat lijkt het lang geleden, die zorgeloze tijd waaraan Hans Nijenhuis van NRC media vorig jaar refereerde in een bijeenkomst over uitgeven. Die tijd waarin het advertentiegeld tegen de plinten opklotste en er wel eens ‘nee’ werd verkocht; de krant zat al vol!
 
Het kan verkeren. Uit de jongste cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek blijkt dat kranten-, tijdschriften- en boekenuitgeverijen hun omzet in 2012 gemiddeld zagen teruglopen met 4,6%. In het laatste kwartaal van 2012 daalde de omzet zelfs met 8.9% ten opzichte van dezelfde periode een jaar eerder. En sinds het begin van de kredietcrisis in september 2008 is de gemiddelde omzet met 14,4% gedaald. Dat kun je gerust een brand noemen.
 
Verschuivende panelen
Maar dat is natuurlijk niet het hele verhaal. De laatste jaren zijn er – vaak onder de radar van de statistieken – allerlei online-only merken ontstaan, ontwikkeld door experts in een niche, die het uitgeefproces in eigen beheer hebben genomen. Lean and mean begonnen, met anderhalve man en een paardenkop, een zolderkamer en een internetverbinding als startkapitaal. Denk aan een Food Inspiration Magazine, dat nu zelfs de wereld gaat veroveren, of aan The Next Web, of pakweg een Tuinbouw Communicatie. Stuk voor stuk succesvolle merken, met content die mensen aanspreekt en in beweging brengt.
 
Natuurlijk heeft het internettijdperk disruptieve potentie voor uitgevers die zijn gesynchroniseerd met het ritme van de persen. De keuze is: De keuze is: ga je samen met het papier en de traditionele abonnementsvormen – wanneer dat de basis van je businessmodel blijft – dood, of vernieuw je op tijd?
 
De winst van een crisis
Juist het internettijdperk biedt aan alle ‘uitgevers’ en hun merken de tools om een veel intensere relatie aan te gaan met hun publiek dan ooit tevoren. In modern Nederlands noemen we dat audience engagement. Uitgeefmerken die dankzij goede content en de virale potentie van digitale media passieve gebruikers kunnen veranderen in actieve fans, hebben iets te bieden waar adverteerders juist nu voor willen betalen. Want door de schaarste van een economische crisis, moeten adverteerders hun middelen effectiever inzetten, met scherp in plaats van met hagel schieten. Mediagebruikers en adverteerders hebben in zekere zin baat bij de crisis, want die noopt uitgevers tot innovaties die de kwaliteit van de mediabeleving en het bereik vergroten.
 
Snakken naar een stabiele business
Die uitgevers snakken ondertussen naar één ding: een hernieuwde stabiele en voorspelbare publishing business. Engagement is één ding, en geen twee uitgeefsituaties zijn hetzelfde. Maar toch: wat is er – gegeven de explosie van het digitale en mobiele mediagebruik – generiek te zeggen over een digitale transformatiestrategie die de uitgeefsector is rustiger vaarwater terugbrengt? Welke innovaties zijn noodzakelijk? Dat zijn de kernvragen van het Mediafacts Uitgeverscongres op 12 juni. Deze vragen worden van antwoorden voorzien door topsprekers die interessante cases delen.
 
Van Big Data naar engagement
Big Data is zo’n ding waar geen uitgever meer aan voorbij kan gaan. In het vangen en verwerken van de digitale sporen die contentgebruikers nalaten, ligt de sleutel tot het aanbieden van inhoud die mensen aanspreekt, die leidt tot betrokkenheid.
 
Peter de Mönnink, CEO van Reed Business Media en Reed Business International, is één van de key notes, en stelt het zo: “Op zichzelf heb je met Big Data nog helemaal niets. Het moet leiden tot engagement op audiences; de sociale factor is heel belangrijk. Uit een betrokken publiek volgen de proposities richting adverteerders. De behoefte aan kwalitatieve content neemt ook alleen maar toe. Het gaat alleen om de juiste interpretatie van het veranderende consumentengedrag en hoe je op basis daarvan mensen bij merken betrekt.” En: “Ik denk niet meer in termen van vakbladen en abonnementen, maar in termen van mediamerken en bundels vakinformatie.”
 
Kansen en drempels voor paywalls
Voor onderscheidende content zullen gepassioneerde consumenten ook online willen betalen, en dat is nodig: gegeven de dalende inkomsten uit het gewonde oorlogspaard ‘print publishing’, kunnen traditionele uitgevers zich het steeds minder veroorloven om online content gratis weg te geven. Over de vraag of en wanneer paywalls werken woedt menige discussie. Hoe dan ook: 2013 wordt door sommigen beschouwd als het jaar van de paywall. Maar is dat ook zo?
 
Onder de noemer Kansen en drempels voor paywalls onderzoekt MediaTest in april en mei de bestaande en voorgenomen paywall-activiteiten van Nederlandse uitgevers. De resultaten worden bekend gemaakt tijdens bovengenoemd congres. Dan zal blijken hoe courant de betaalmuur is en wordt in het Nederlandse uitgeeflandschap, evenals de varianten waarvoor het vaakst wordt gekozen, en de wijze van afrekening.
 
Een brede uitgeefdefinitie
Mediagoeroe Jeff Jarvis zei laatst – in gesprek met de top van de Telegraaf Media Groep – al dat uitgevers zich niet moeten schamen om allerlei branchevreemde activiteiten te ontplooien. Alleen via een strategie van inkomstendiversificatie kunnen zij zich wapenen tegen de dalende inkomstenstroom uit print publishing. Door auto’s te verkopen kun je een mooi journalistiek merk over auto’s onderhouden, zoiets.
 
Los van alle kaders: Nalden
Toch zien we nog altijd dat ten minste een deel van de traditionele uitgeefsector met een verkokerde, te nauwe visie naar zichzelf kijkt. Dat is de reden waarom ook Nalden 12 juni een lezing zal houden, waarin hij als voormalig blogger en als media-entrepreneur zijn visie op de toekomst van publishing komt delen. Los van alle kaders, denkend vanuit de oneindige mogelijkheden van online. Want natuurlijk is er toekomst voor mediabedrijven die zichzelf online opnieuw kunnen uitvinden.

Het was 2009 en in Spant! in Bussum voltrok zich een kleine revolte. Marieke van der Donk presenteerde onderzoeksresultaten waarin fijntjes werd aangegeven dat ‘bijna één op de drie ondervraagde Nederlandse consumenten een redelijke prijs over heeft voor online nieuws.’ De zaal reageerde vol ongeloof. Presentator Ronnie Overgoor sloeg ‘steil achterover’ van voornoemde uitkomst van het PWC-rapport. Ook anderen lieten opgewonden weten dat het laten betalen voor online nieuws nagenoeg onhaalbaar is.
 
Het jaar van de betaalmuur
We zijn nu ruim drie jaar verder en langzamerhand wordt duidelijk dat paywalls wel degelijk een belangrijk wapen zijn geworden in de strijd van uitgevers tegen gratis content. In het buitenland zijn er langzamerhand belangrijke voorbeelden van gezonde online betaalsystemen (The Economist, The Atlantic Digital en natuurlijk the Wall Street Journal). Maar ook in Nederland zetten het FD en de Correspondent gedurfde stappen en op De Nieuwe Reporter werd 2013 deze week het jaar van de betaalmuur genoemd.
 
Tijd voor een onderzoek
Tijd voor wat vaste grond onder de voeten. En tijd dus voor MediaTest om in samenwerking met Mediafacts hier grondig in te duiken. Wat is de praktijk rond paywalls in 2013 en wat zijn de plannen van Nederlandse uitgevers?
Dit onderzoek zal zich richten op de kansen en drempels voor betaalsystemen voor alle uitgevers in Nederland. Wat werkt wel, wat werkt (nog) niet? Is er bij de uitgevers draagvlak voor een systeem als Media ID in België? Hoeveel dragen online abonnementen bij aan de huidige omzet en wie heeft er eigenlijk een echte ‘Online First’ strategie?
 
Doe mee!
Dit voorjaar gaan we aan de slag en zullen we zoveel mogelijk uitgevers benaderen voor deelname aan enkele groepsgesprekken, een online enquête of een reactie op de voorlopige resultaten. We hopen natuurlijk dat iedereen wil meewerken, zodat we een bruikbaar onderzoek kunnen opleveren. Heeft u in de tussentijd ideeën of vragen die we kunnen meenemen, dan kunt u contact opnemen met Rob Does (directeur MediaTest) op rdoes@mediatest.nl
 
12 juni: bekendmaking onderzoeksresultaten
Mediatest maakt de resultaten van het onderzoek Kansen en drempels voor paywalls bekend tijdens het Mediafacts Uitgeverscongres, op 12 juni in Den Bosch. Het congresthema is ‘Driving innovation in media: het uitgeven opnieuw uitvinden’. Over drempels gesproken: de toegangsprijs voor dit topcongres over media en uitgeven is sterk verlaagd, terwijl als vanouds topsprekers hun opwachting maken. Zij praten u bij over de belangrijkste aspecten van het moderne uitgeven, waaronder Big Data, audience engagement, mobile publishing, het nieuwe adverteren en… betaalmuren.

 
Peter de Mönnink was ooit leraar economie, waarna hij al snel de ommezwaai maakte naar Reed Elsevier, het Brits-Nederlandse moederconcern van Reed Business Media en Reed Business International. Daar klom hij in ruim twintig jaar op tot zijn huidige functie als CEO van Reed Business Media en – International, die hij sinds april 2011 bekleedt. Voorheen was De Mönnink onder meer strategie-directeur van Reed Business wereldwijd.

Reed, Reed en Reed
Hoe zit het ook alweer? Het miljardenconcern Reed Elsevier is in vele landen en in talrijke b2b-markten actief. Vakbladen, beurzen en data solutions behoren tot de belangrijkste activiteiten. De activiteiten in Australië, Frankrijk, Italië en Spanje zijn ondergebracht in Reed Business International. De Nederlandse b2b-tak van Reed Elsevier is Reed Business Media, waar ongeveer duizend mensen werken voor tientallen merken, waaronder (het opinieweekblad) Elsevier (b2c), De Boerderij, Misset Horeca en P&O Actueel. Als CEO van Reed Business International en Reed Business Media is Peter de Mönnink verantwoordelijk voor een substantiële omzet.
 
Big Data bij Reed Business Media
De Mönnink preludeert alvast op zijn  lezing op 12 juni, tijdens het Mediafacts Uitgeverscongres in Den Bosch. “Businessmodelchanges, daar gaat het in onze sector de hele tijd over. Vroeger had je er één of twee, nu misschien wel 23. Over Big Data wordt veel gepraat, maar wij doen het gewoon. Ik denk niet meer in termen van vakbladen en abonnementen, maar in termen van mediamerken en bundels vakinformatie. Met de inzichten die uit Big Data – uit tracking en tracing – voortvloeien, kunnen we gedifferentieerde bundels vakinformatie naar klanten brengen.”
 
Vernieuwingen bij weekblad Elsevier
Op zichzelf heb je met Big Data nog helemaal niets, zo stelt De Mönnink: “Het moet leiden tot engagement op audiences; de sociale factor is heel belangrijk. Een betrokken publiek leidt vervolgens tot goede proposities richting adverteerders. Op het congres zal ik iets vertellen hoe we bij het merk Elsevier dit jaar via een scala aan  projecten werken aan meer engagement en communityvorming. De laatste NOM-cijfers geven aan dat Elsevier met 7% is gegroeid in bereik, naar 751.000 mensen. Ook de HOI-oplage is gestegen, terwijl Elsevier al veruit het grootste opinieweekblad is. Die asset willen we nog veel beter benutten. In de markt stijgt de behoefte aan kwalitatieve content alleen maar. Het gaat om de juiste interpretatie van het veranderende consumentengedrag, en hoe je op basis daarvan mensen bij merken betrekt.”
 
What’s next?
De Mönnink – internetman pur sang – ziet hoe met name het grote contingent kleinere uitgeverijen worstelt om te overleven in het digitale tijdperk. “De grote vraag is: what’s next? Hoe gaat dat nieuwe medialandschap eruit zien? Ooit was de uitgeverijwereld niet alleen heel aantrekkelijk, maar vooral ook laagdrempelig. Gaan de kleintjes nu de boot missen? Ik hoor veel strategische bespiegelingen over omnipresence,  scalability en differentiatie, maar je hebt niets aan een goede strategie zonder een goede executie, en daar gaat het vaak fout. Een bemoeilijkende factor is natuurlijk de slecht draaiende economie. Vergelijk je de AEX-index van 2008 met die van nu, dan zijn er van de 23 aanwezige bedrijven maar 6 die nu winstgevender zijn dan toen. Ik zeg altijd: You can’t beat the economy, but you can beat the competition.”
 
12 juni: engagement gegarandeerd
Dat laatste is onder leiding van Peter de Mönnink bij Reed Business Media het geval: sinds zijn aantreden steeg – in een krimpende markt – niet alleen de omzet van Reed Business Media, maar ook de winstmarge.
Hij heeft dus recht van spreken. Hij zal ook van zich láten spreken op het Mediafacts Uitgeverscongres. ‘Engagement op audiences’ is namelijk ook een persoonlijke kwaliteit waarover De Mönnink beschikt, gelet op de unaniem lovende reacties van mensen die hem eerder hoorden speechen.

“Het leiden van een uitgeefbedrijf voelt soms als een Indiana Jones film, waarin je moet wegrennen voor een vuurbal. We zoeken allemaal naar een veilige toekomst, met voldoende inkomsten uit digitale activiteiten,” aldus Mark Wood tijdens het begin van zijn presentatie. Wood is CEO van Future, een grote Britse uitgever van special interest titels. ”Dat is ons voordeel: mensen hebben geld over voor hun passies, ook op digitale platforms, en niches blijven zelfs in een recessie adverteerders trekken.”

Future geeft onder meer titels uit in niches als Tech, Automotive, Games, Cycling en Film, met T3 en Total Films als enkele van de topmerken. Het bedrijf heeft meer dan 80 titels, meer dan 50 iPad editions en ruim 50 websites. De websites genereren gezamenlijk rond 34 miljoen visits per maand. De online titels in digitale kiosken (container apps) zijn zo’n elf miljoen keer gedownload.

Complexiteit groeit
Wood legde uit dat het uitgeven de laatste paar jaar vele malen complexer is geworden. Vroeger draaide alles slechts om print: een kiosk, advertenties en abonnees. Nu moet hij zich buigen over het opbouwen van een wereldwijde business gebaseerd op dezelfde content, die dus keer op keer opnieuw verkocht wordt; voordeel is hierbij natuurlijk de Engelse taal, maar het betekent ook een hoop geregel over hoe de merken in vele andere landen succesvol uit te brengen, al dan niet in licentie.

Vele platforms
Daarnaast moet op vele platforms worde rden gepubliceerd, waarbij er een balans moet worden gevonden tussen de investeringen in met name de mobiele media, en de opbrengsten hieruit. Hierbij komen nog twee andere uitdagingen: het opzetten en managen van sociale netwerken, en het hele datagebeuren, waarbij de kennis die over gebruikers wordt opgebouwd en vastgelegd, succesvol richting adverteerders moet worden vermarkt. En dan moet er ook nog beleid worden uitontwikkeld ten aanzien van digitale content achter een betaalmuur.

Een harde business
Mark Wood: ”Het is een interessante, maar habusiness: we hebben honderden mensen ontslagen die we niet meer nodig hadden of die niet de omslag naar digitaal konden maken, en we hebben ook vele nieuwe mensen aangenomen. We hebben immers nieuwe vaardigheden nodig op gebieden als app development, Search Engine Optimization, Social Media Management en Syndicatiemodellen.” Met betrekking tot de salesinkomsten van Future merkte Wood op dat al 80% afkomstig is van buiten de Britse thuismarkt.

Wood voegde toe dat hij heilig gelooft in tablet publishing en dat de content in tablet apps langzaam maar zeker zal overhellen van PDF-gebaseerde content naar verrijkte magazine formats. Over de bedreigingen uit self publishers zonder de hoge kostenbasis van organisaties als Future toonde hij zich realistisch: ”Daar hebben we zeker last van: maar wat wij meer dan zij hebben is fantastische content en sterke merken!”

Marc Stubbé, chief commercial officer van Sanoma Media, voert de gloednieuwe Mediafacts Top 50 Mediamoves 2012 aan. De lijst geeft blijk van alweer een turbulent jaar, waarin menig mediaprofessional van baan wisselde.

In de Top 50 Mediamoves 2012 zet Mediafacts de vijftig belangrijkste transfers in de mediasector op een rij. De top 10 is gerangschikt op volgorde van belangrijkheid, de nummers 11 tot en met 50 op alfabetische volgorde. Zo’n 200 prominente jobhoppers behoorden tot de gross list, die door Mediafacts hoofdredacteur Wim Danhof en door mediakenner Theo Eijspaart werd teruggebracht tot een Top-50 lijst. De Mediafacts Top 50 Mediamoves is samengesteld voor publicatie in de Mediafacts iPad App en is exclusief voor abonnees van Mediafacts. Het is veel meer dan een ranglijst: diverse diepte-interviews met interessante leiders in de mediasector geven deze Top 50-uitgave diepgang.
 

Daaronder een video-interview van Wim Danhof met lijstaanvoerder Marc Stubbé (17 minuten) over de salesaanpak van Sanoma Media, in een tijd dat adverterend Nederland de gevolgen van de recessie voelt. “Een simpele advertentie voldoet niet meer.” In het interview vertelt Stubbé alles over de uitdagingen waar zijn salesteams voor gesteld staan. “We zullen voor smartphones hele andere advertentiemodellen moeten inzetten.”
 

Veel veranderingen
Andere uitgebreide interviews vonden plaats met onder meer Lisette Heemskerk, marketingdirecteur van SBS, die voorheen een loopbaan had opgebouwd in de publieksbladensector, en Lennard Hoogenraad, die overkwam van IDG Nederland om VNU Vacature Media op – en uit te bouwen. Na de overname van VNU Media bundelde De Persgroep vorig najaar al haar recruitmentactiviteiten in deze nieuwe business unit. Hoogenraad vertelt bijvoorbeeld hoe het digitale weekblad Intermediair scoort, als vervanger van het voorheen illustere papieren Intermediair. “Over de huidige downloadaantallen zijn wij in dit stadium best tevreden, maar het doel is om de oude papieren oplage van 120.000 te evenaren.” ‘Category leadership’, dat is het streven van Hoogenraad: “We willen leidende merken hebben vanuit een specialisatie op recruitment, en in marktaandeel groeien.”

Wouter Bax, hoofdredacteur NU.nl, geniet met volle teugen van zijn nieuwe baan en vertelt er vol enthousiasme over in een interview met Mediafacts. Ruud Bakker, mede-eigenaar van B+B Vakmedianet, vertelt over het hoe en waarom van de vele overnames die zijn bedrijf in 2012 deed.
 

John Lukken tenslotte, hoofdredacteur van Veronica Magazine, gooide het roer om bij het grootste RTV-weekblad van Nederland en maakt er een entertainmenttijdschrift van naar Amerikaans voorbeeld. Tegenover Mediafacts vertelt hij uitgebreid over de keuzes die hij maakte en de obstakels die hij tegenkwam. “Bij alles dien je je af te vragen: Waarom? Het verkeerde antwoord is dan ‘omdat we dat altijd al zo deden’.”

Mediafacts App
De Top 50 Mediamoves 2012 vindt u exclusief in onze gratis Mediafacts iPad App. De ranglijst is alleen toegankelijk voor abonnees. Zij krijgen eveneens toegang tot andere afgesloten onderdelen van de Mediafacts iPad App en -website en krijgen korting op onze evenementen waaronder het Mediafacts Uitgeverscongres en de Nationale Uitgeefdag. Uiteraad ontvangt u ook vier maal per jaar ons vakblad. U heeft al een halfjaarabonnement voor 45 euro.

NB: abonnees die niet in het bezit zijn van een iPad, kunnen onze Case Study’s bekijken als pdf op de website.